Pojęcie kanonu nie jest statyczne, lecz ewoluuje w czasie w miarę powstawania nowych dzieł, a inne odchodzą w zapomnienie. Może na nią wpływać wiele czynników, w tym wartości kulturowe, polityczne i społeczne, a także opinie krytyków, badaczy i czytelników. W rezultacie kanon może się różnić w zależności od społeczeństwa lub grupy, a różne kraje i kultury mogą mieć swoje własne, unikalne kanony.
Niektóre cechy często kojarzone z literaturą kanoniczną obejmują:
* Wysoka jakość literacka i artystyczna.
* Znaczący wpływ na rozwój literatury i kultury.
* Szerokie uznanie i uznanie ze strony krytyków i czytelników.
* Trwały wpływ na kolejne pokolenia pisarzy i artystów.
Przykłady literatury kanonicznej obejmują:
* Dzieła Williama Szekspira w literaturze angielskiej.
* Powieści Fiodora Dostojewskiego w literaturze rosyjskiej.
* Wiersze Li Bai w literaturze chińskiej.
* Eposy Homera w literaturze greckiej.
* Sztuki Sofoklesa w literaturze greckiej.
Badanie literatury kanonicznej uważa się za ważne z kilku powodów. Stanowi podstawę do zrozumienia dziedzictwa literackiego i tradycji określonej kultury. Pokazuje czytelnikom szeroką gamę stylów, technik i tematów literackich, przyczyniając się do ich uznania literackiego i umiejętności krytycznego myślenia. Ponadto studiowanie dzieł kanonicznych może pomóc czytelnikom rozwinąć szerszą perspektywę na ludzkie doświadczenia i otaczający ich świat.