1. Problem synoptyczny :Ewangelie synoptyczne ujawniają wiele podobieństw w treści, strukturze, a nawet brzmieniu. Zjawisko to często określa się mianem „problemu synoptycznego”. Uczeni uważają, że te podobieństwa wskazują na jakąś formę zależności literackiej między tymi ewangeliami.
2. Hipoteza dwóch źródeł :Jednym z wyjaśnień problemu synoptycznego jest hipoteza dwóch źródeł. Hipoteza ta sugeruje, że Mateusz i Łukasz podczas tworzenia swoich ewangelii korzystali przede wszystkim z dwóch źródeł:Ewangelii Marka (na której obaj w dużym stopniu się opierają) oraz hipotetycznego zbioru powiedzeń i nauk Jezusa, często nazywanego źródłem „Q”.
3. Źródło Q :Źródło „Q” lub „Quelle” (po niemiecku „źródło”) to termin używany w odniesieniu do hipotetycznej ewangelii powiedzeń lub zbioru nauk Jezusa, którego niezależnie używali Mateusz i Łukasz oprócz Marka. Uczeni rekonstruują treść Q w oparciu o wspólny materiał u Mateusza i Łukasza, którego nie można znaleźć u Marka.
4. Potrójna tradycja: „Potrójna Tradycja” odnosi się do fragmentów lub powiedzeń powtarzanych przez Mateusza, Marka i Łukasza. Należą do nich między innymi relacja o chrzcie Jezusa, przypowieści o siewcy, ziarnku gorczycy i synu marnotrawnym. Tradycja Potrójna dostarcza dowodów na istnienie wspólnej tradycji ustnej lub pisemnej, która wywarła wpływ na rozwój Ewangelii synoptycznych.
5. Podwójna tradycja :„Podwójna tradycja” odnosi się do fragmentów lub powiedzeń, które są wspólne dla Mateusza i Łukasza, ale których nie ma u Marka. Fragmenty te obejmują Kazanie na górze/równinie, Błogosławieństwa, Modlitwę Pańską, Przypowieść o dobrym Samarytaninie oraz różne instrukcje i przypowieści. Podwójna tradycja sugeruje literacki związek pomiędzy Mateuszem i Łukaszem, wykraczający poza ich zależność od Marka.
6. Sondergut :Termin „Sondergut” (po niemiecku „specjalne posiadanie”) odnosi się do materiału charakterystycznego dla konkretnej ewangelii, którego nie ma w pozostałych dwóch Ewangeliach synoptycznych. Mateusz, Marek i Łukasz mają swoje własne, charakterystyczne sekcje i fragmenty (np. opowieści o dzieciństwie u Mateusza i Łukasza oraz przypowieść o bogatym głupcu u Łukasza), których nie ma w innych ewangeliach.
Te literackie powiązania między Ewangeliami synoptycznymi dają wgląd w sposoby, w jakie wczesne wspólnoty chrześcijańskie przekazywały i rozwijały ustne i pisane tradycje o Jezusie i jego naukach. Rzucają także światło na proces tworzenia ewangelii oraz teologiczne perspektywy i akcenty każdego ewangelisty.