Niektóre z dowodów przytoczonych na poparcie twierdzenia, że Szekspir był antysemitą, obejmują:
* Spektakl „Kupiec wenecki” zawiera kilka negatywnych stereotypów Żydów, w tym postać Shylocka, który jest chciwym i mściwym lichwiarzem.
* W spektaklu „Tytus Andronikus” pojawia się scena zabicia i okaleczenia Żydówki.
* W sztuce „Love's Labour's Lost” postać Costard nazywa kobietę „Żydówką”. Było to wówczas powszechne określenie obraźliwe i niektórzy uczeni argumentowali, że użycie go przez Szekspira sugeruje, że podzielał on negatywne poglądy na temat Żydów, które panowały w elżbietańskiej Anglii.
Istnieją jednak również dowody, które przytoczono na poparcie twierdzenia, że Szekspir nie był antysemitą lub że jego poglądy na temat Żydów były złożone i pełne niuansów. Na przykład:
* Spektakl „Kupiec wenecki” zawiera także pozytywne portrety Żydów, jak na przykład postać Jessiki, która jest miłą i współczującą kobietą.
* W sztuce „Jak wam się podoba” bohater Jaques nazywa Żyda imieniem Orlando „porządnym głupcem”. Sugeruje to, że Szekspir potrafił widzieć Żydów w pozytywnym świetle i że nie podzielał poglądu, że wszyscy Żydzi są źli.
* Niektórzy uczeni argumentują, że sztuki Szekspira odzwierciedlają postawy antysemickie panujące w elżbietańskiej Anglii, niekoniecznie jednak odzwierciedlają osobiste poglądy Szekspira.
Ostatecznie nie można jednoznacznie stwierdzić, czy William Szekspir był antysemitą, czy nie. Istnieją dowody potwierdzające obie strony sporu i jest prawdopodobne, że jego poglądy na temat Żydów były złożone i zróżnicowane.