1. „Daleko morze woła, woła, woła”: Powtórzenie słowa „wołanie” podkreśla natarczywy i nieustanny charakter przywoływania morza. Tworzy w mówcy poczucie tęsknoty i pragnienia, przyciągając go w stronę morza.
2. „Sól na moich ustach i wiatr we włosach”: Wrażenia te sugerują, że osoba mówiąca znajduje się blisko morza, być może stoi na brzegu lub żegluje po nim. Smak soli na ustach i wiatr we włosach przywołują fizyczne połączenie z morzem, zanurzając czytelnika w tym doświadczeniu.
3. „Słońce jest w moich oczach, a fale w uszach”: Słońce i fale to dwie charakterystyczne cechy środowiska nadmorskiego. Blask słońca i szum fal dodatkowo potęgują zmysłowe wrażenia przebywania blisko morza.
4. „Muszę iść, muszę iść, gdzie mewy latają i płaczą”: Mówiący czuje się zmuszony odpowiedzieć na wołanie morza, napędzany głębokim pragnieniem bycia otoczonym jego pięknem i mocą. Mewy unoszące się i płaczące nad morzem symbolizują wolność, przygodę i nieokiełznanego ducha oceanu.
Ogólnie rzecz biorąc, pierwsza zwrotka „Morza” tworzy żywy obraz wybrzeża i oddaje intensywną tęsknotę mówiącego za morzem. Tworzy poczucie pilności i oczekiwania, przygotowując grunt pod resztę wiersza, w której można odkrywać urok i tajemniczość morza.