1. Używanie języka :Szekspir używał różnych poziomów języka, aby rozróżnić klasy społeczne. Szlachta mówiła wyrafinowanym i wymownym językiem, używając skomplikowanego słownictwa i składni. Natomiast klasy niższe używały prostszego języka z nieformalną gramatyką i wyrażeniami potocznymi.
2. Charakterystyka :Szekspir przedstawiał szlachtę jako osobę posiadającą wyrafinowane maniery, zainteresowania intelektualne i poczucie przyzwoitości. Często byli wykształceni, dobrze mówili i interesowali się sztuką, muzyką i literaturą. Dla kontrastu, członkowie klas niższych byli często przedstawiani jako analfabeci, prymitywni i pozbawieni wdzięków społecznych.
3. Interakcje społecznościowe :Sztuki Szekspira często podkreślały interakcje i konflikty między różnymi klasami społecznymi. Szlachta często patrzyła z góry na warstwy niższe, uważając je za gorsze i niegodne ich uwagi. Klasy niższe z kolei mogą czuć urazę do przywilejów i bogactwa szlachty.
4. Motywy i fabuły :Szekspir w wielu swoich sztukach poruszał tematy związane z klasami społecznymi i konfliktami klasowymi. Na przykład w takich dziełach jak „Romeo i Julia”, „Kupiec wenecki” i „Król Lear” ukazywał konsekwencje lekceważenia lub przekraczania granic społecznych oraz zmagania, z jakimi borykają się jednostki z różnych klas, które zakochują się lub konfliktować ze sobą.
5. Stereotypy i karykatury :Szekspir posługiwał się także stereotypami i karykaturami, aby rozróżnić klasy społeczne. Na przykład często przedstawiał postacie z klas wyższych jako inteligentne i dowcipne, podczas gdy postacie z klas niższych można przedstawiać jako ignorantów i głupców.
Korzystając z tych technik, Szekspir stworzył żywy i pełen niuansów portret hierarchii społecznej i różnic klasowych swoich czasów, oferując wgląd w dynamikę społeczną, kulturową i polityczną elżbietańskiej Anglii.