1. Procedura Esperanzy :Główna bohaterka Esperanza opisywana jest jako samotna kobieta mieszkająca w spokojnej dzielnicy Buenos Aires. Jej dni są rutynowe i spokojne, a połączenia z niewłaściwego numeru stają się jedynym powodem ekscytacji i zakłóceń.
2. Powtarzające się rozmowy telefoniczne :Esperanza zaczyna odbierać telefony od mężczyzny, który prosi o „Mariana” i wierzy, że dodzwonił się do jej miejsca zamieszkania. Chociaż ona informuje go, że jest Esperanzą i że ma zły numer, mężczyzna wciąż dzwoni, przepraszając, ale uporczywie.
3. Fantazjowanie na temat rozmówcy :W miarę kontynuowania rozmów Esperanza zaczyna rozwijać uczucia do tajemniczego rozmówcy. Fantazjuje o nim i tworzy dla niego wyimaginowane życie w oparciu o swoją interpretację jego głosu i słów.
4. Wyimaginowany romans :Wyobraźnia Esperanzy podsyca jej pragnienie kontaktu z rozmówcą i zaczyna mylić fantazję z rzeczywistością. Tworzy rozbudowane scenariusze ich spotkań, tworząc emocjonalną więź.
5. Nieporozumienia :Pomimo jej pragnienia związku, ich komunikacja ogranicza się do tych błędnych rozmów telefonicznych. Nieporozumienia w komunikacji pogłębiają ich więź, gdyż oboje bohaterowie wydają się tęsknić za czymś bardziej konkretnym.
6. Objawienie i rzeczywistość :W końcu prawda o rozmówcy zostaje ujawniona. Okazuje się, że mężczyzna faktycznie ma błędny numer telefonu i nie próbuje się z nikim konkretnym skontaktować. Ta świadomość burzy złudzenia Esperanzy, pozostawiając ją ze słodko-gorzkim zrozumieniem przepaści pomiędzy fantazją a rzeczywistością.
W „Esperanza Numero Equivocado” Cortazar bada siłę wyobraźni, kruchość relacji międzyludzkich oraz to, jak samotność może prowadzić do intensywnych emocji i błędnych interpretacji. Historia zagłębia się w złożoność ludzkich pragnień i pokazuje, jak nasza tęsknota za towarzystwem może czasami zacierać granice między rzeczywistością a myśleniem życzeniowym.