Martha Musial była niemiecką sopranistką operową, która śpiewała głównie role sopranu dramatycznego. Szczególnie kojarzona była z operami Ryszarda Wagnera, takimi jak Izolda w Tristanie i Izoldzie, Brünnhilde w Pierścieniu Nibelungów czy Senta w Der Fliegende Holländer. Była także znaną interpretatorką ról tytułowych w Salome Straussa, Wozzecku Albana Berga i Turandot Pucciniego.
Musial urodził się w Wiedniu w Austrii, studiował śpiew w Konserwatorium Wiedeńskim. Zadebiutowała zawodowo w 1927 roku w wiedeńskiej Volksoper. Szybko zyskała międzynarodowe uznanie dzięki swojemu potężnemu głosowi i dramatycznej prezencji scenicznej. W latach trzydziestych śpiewała w najważniejszych teatrach operowych całej Europy, w tym w Operze Państwowej w Berlinie, Operze Państwowej w Dreźnie i Operze Państwowej w Wiedniu.
W 1939 roku Musial przed nazistami wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Zadebiutowała w Ameryce w Metropolitan Opera w 1940 roku, śpiewając rolę Izoldy w Tristanie i Izoldzie. Do 1953 roku regularnie występowała w Met. W trakcie swojej kariery występowała także w innych najważniejszych teatrach operowych w Stanach Zjednoczonych, w tym w San Francisco Opera, Chicago Lyric Opera i Philadelphia Lyric Opera.
Po odejściu z opery Musial uczył śpiewu w Mannes College of Music w Nowym Jorku. Zmarła w 1979 roku w wieku 74 lat.
Kariera Musiala w czasie II wojny światowej
Podczas II wojny światowej Musial nadal koncertował w Europie, mimo że naziści kontrolowali znaczną część kontynentu. Koncertowała dla wojsk niemieckich, występowała także w przedstawieniach operowych w Niemczech, Austrii i Włoszech.
Część krytyków zarzuca Musialowi współpracę z nazistami. Nie ma jednak dowodów na to, że kiedykolwiek wyraziła poparcie dla reżimu nazistowskiego. Mówi się, że faktycznie pomagała żydowskim przyjaciołom i współpracownikom w ucieczce z terytorium okupowanego przez nazistów.
Po wojnie Musiał został oczyszczony z zarzutów przez sąd denazyfikacyjny. Mogła kontynuować karierę bez większych konsekwencji.