- „Turandot” Giacomo Pucciniego (1926) uznawana jest za ostatnią operę „weryzmową”, znaną z realistycznego przedstawienia życia codziennego i ludzkich emocji.
- „L'Amour des trois oranges” Siergieja Prokofiewa (1921) to jedna z ostatnich najważniejszych oper epoki imperium rosyjskiego, łącząca w sobie awangardowe elementy muzyczne z fantastyczną fabułą.
- „Postęp grabieży” Igora Strawińskiego (1951) często postrzegany jest jako ostatnia z oper modernistycznych, znana ze złożonej i dysharmonijnej muzyki oraz alegorycznej fabuły.
- „Nixon w Chinach” Johna Adamsa (1987) uznawany jest za kamień milowy współczesnej opery, podejmującej tematykę polityczną i wykorzystującej minimalistyczne techniki muzyczne.
- „Dog Days” Davida T. Little’a (2012) to wybitna opera amerykańska, znana z eksploracji problemów osobistych i społecznych oraz wykorzystania różnorodnych wpływów muzycznych.
To tylko kilka przykładów, a koncepcja „ostatniej opery” pozostaje subiektywna i zależna od różnych czynników, takich jak okresy historyczne, style muzyczne i konteksty kulturowe.