- Oddzielenie Kościoła od państwa: Dante wierzył w rozróżnienie pomiędzy świecką władzą państwa a duchową władzą Kościoła. Twierdzi, że obie instytucje powinny harmonijnie współpracować w swoich dziedzinach, tak aby jedna nie wtrącała się w sprawy drugiej.
- Przewodnictwo duchowe: Według Dantego podstawową rolą kościoła powinno być zapewnianie duchowego przewodnictwa, nauk moralnych i zbawienia dusz. Uważał, że Kościół powinien skupić się na sprawach wiary, teologii i dobru jednostek, a nie angażować się bezpośrednio w sprawy polityczne.
- Unikanie władzy doczesnej: Dante skrytykował dążenie Kościoła do doczesnej władzy, bogactwa i wpływów politycznych. Wierzył, że gdy Kościół uwikła się w sprawy doczesne, odchodzi od swojej duchowej misji i może prowadzić do zepsucia i upadku moralnego.
- Wpływ poprzez przykład: Dante postulował, aby Kościół wpływał na społeczeństwo poprzez wzorowe zachowanie moralne swoich członków, w tym duchownych i przywódców religijnych. Podkreślił znaczenie cnotliwego postępowania, przestrzegania zasad chrześcijańskich oraz praktykowania miłości i współczucia.
- Harmonia i współpraca: Dante wyobrażał sobie stan harmonii i wzajemnego szacunku między kościołem a państwem, w którym każda jednostka uznaje i wspiera drugą w ramach wyznaczonych im ról. Kościół zapewniałby duchowe przewodnictwo poszczególnym osobom i instytucjom, podczas gdy państwo skupiałoby się na zarządzaniu sprawami doczesnymi zgodnie ze sprawiedliwymi i cnotliwymi zasadami.
Ogólnie rzecz biorąc, Dante opowiadał się za wyraźnym rozdziałem między kościołem a państwem, traktując priorytetowo duchowe obowiązki kościoła, potępiając jego dążenie do doczesnej władzy i podkreślając pozytywny wpływ przykładnego życia chrześcijańskiego.