Śpiew klasyczny to bardziej ogólny termin odnoszący się do każdego rodzaju śpiewu wykorzystującego tradycyjną technikę wokalną. Obejmuje to śpiewanie w chórze, kościele lub jako solista. Śpiewacy klasyczni są szkoleni w zakresie wytwarzania jasnego, czystego brzmienia wolnego od wibrato.
Śpiew operowy z drugiej strony jest bardziej specyficznym rodzajem śpiewu używanym w operach. Śpiewacy operowi są szkoleni w zakresie wydawania potężnego, dramatycznego dźwięku, który może rozbrzmiewać w orkiestrze. Wykorzystują także szerszą gamę technik wokalnych, w tym vibrato, zdobnictwo i recytatyw.
Oprócz tych różnic technicznych śpiew operowy i śpiew klasyczny mają również różne wymagania wykonawcze. Od śpiewaków operowych wymaga się jednoczesnego grania i śpiewania oraz umiejętności projekcji głosu na dużej przestrzeni. Z drugiej strony od śpiewaków klasycznych może nie być wymagane aktorstwo i być może nie będą musieli tak często eksponować swojego głosu.
Oto tabela podsumowująca kluczowe różnice między śpiewem operowym a śpiewem klasycznym:
| Funkcja | Śpiew operowy | Śpiew klasyczny |
|---|---|---|
| Technika | Potężny, dramatyczny dźwięk; szeroka gama technik wokalnych | Jasne, czyste brzmienie; skoncentruj się na wysokości dźwięku i intonacji |
| Wymagania wydajnościowe | Trzeba grać i śpiewać jednocześnie; musi być w stanie wydawać głos | Może nie być wymagane podjęcie działania; może nie trzeba tak często wydawać głosu |
| Wspólne ustawienia | Opery | Chóry, kościoły, recitale solowe |
Ogólnie rzecz biorąc, śpiew operowy i śpiew klasyczny to dwa różne rodzaje śpiewu, które mają różne wymagania techniczne i wykonawcze.