1. Wykresy równoległe :Szekspir używa oddzielnych wątków, które biegną równolegle do siebie. Stwarza to poczucie pilności i napięcia, gdy widzowie śledzą wiele wydarzeń dziejących się jednocześnie.
2. Sceny skrócone :Wiele scen w Akcie IV jest znacznie krótszych niż te z poprzednich aktów. Dzięki temu akcja toczy się szybko i nie pozwala, aby gra ugrzęzła w długich dialogach lub ekspozycjach.
3. Szybkie przejścia :Szekspir wykorzystuje szybkie przejścia między scenami, aby utrzymać szybkie tempo. Osiąga się to poprzez zastosowanie krótkich linii przejściowych, szybkich wejść i wyjść oraz minimalnych wskazówek scenicznych.
4. Większy konflikt :Konflikt nasila się w Akcie IV, z kilkoma konfrontacjami i scenami konfrontacyjnymi. Zwiększa to poczucie pilności i utrzymuje widza w napięciu.
5. Wydarzenia kulminacyjne :Akt IV zawiera kilka kulminacyjnych wydarzeń, w tym śmierć Poloniusza, Rosencrantza, Guildensterna i Ofelii. To jeszcze bardziej podkręca tempo i buduje oczekiwanie na finałowy akt spektaklu.
Ogólnie rzecz biorąc, użycie przez Szekspira równoległych wątków, skróconych scen, szybkich przejść, nasilonych konfliktów i wydarzeń kulminacyjnych stwarza poczucie pilności i ekscytacji w IV akcie Hamleta, doprowadzając sztukę do tragicznego zakończenia.