Mocne strony:
* Silna wiara w boskie prawo: Karol mocno wierzył w boskie prawo monarchów, wierząc, że Bóg dał mu władzę sprawowania władzy bez konieczności odpowiadania przed parlamentem. Chociaż było to wówczas powszechne przekonanie wśród monarchów, niezachwiane przywiązanie Karola do tej zasady podsyciło konflikt z parlamentem.
* Osobiste oddanie: Karol był głęboko religijny i poważnie traktował swoją odpowiedzialność wobec Boga i swego ludu. Był także oddany swojej rodzinie, zwłaszcza żonie Henrietcie Marii.
* Dowództwo wojskowe: Karol był zdolnym dowódcą wojskowym, szczególnie we wczesnych fazach wojny domowej. Na polu walki słynął z odwagi i determinacji.
Słabości:
* Brak wyczucia politycznego: Charles miał trudności ze zrozumieniem zmieniającego się krajobrazu politycznego i rosnącej władzy parlamentu. Często zniechęcał potencjalnych sojuszników, odmawiając kompromisu w sprawie swoich przekonań.
* Tendencje autorytarne: Karol wierzył w silną, scentralizowaną władzę i nie chciał dzielić się władzą z parlamentem. Doprowadziło to do częstych konfliktów dotyczących podatków, spraw religijnych i innych kwestii.
* Słaba komunikacja: Charles był znany ze swojej powściągliwości i nieumiejętności skutecznego komunikowania się z poddanymi. Rzadko zasięgał opinii publicznej i często zdawał się lekceważyć obawy Parlamentu.
* Złe zarządzanie finansami: Rozrzutne wydatki Karola i kosztowne wojny wyczerpały skarbiec królewski, zmuszając go do coraz większego polegania na finansowaniu Parlamentu. Wywołało to napięcie, gdy Parlament starał się zapewnić sobie kontrolę nad portfelami.
Ostatecznie przywództwo Karola było głównym czynnikiem wybuchu angielskiej wojny domowej. Jego odmowa kompromisu z parlamentem i niezachwiane przywiązanie do boskich praw królów doprowadziły do kryzysu politycznego i religijnego.
Chociaż wiara Karola w jego boskie prawo była silna, ostatecznie nie udało się jej wypełnić luki między Koroną a parlamentem, co doprowadziło do jego upadku. Jego egzekucja w 1649 r. stanowiła punkt zwrotny w historii Anglii, ukazując granice monarchii absolutnej i rosnącą władzę parlamentu.