Oto dlaczego:
* Premier Królestwa Piemontu-Sardyni: Cavour był mózgiem strategicznych sojuszy i manewrów politycznych Piemontu-Sardynii. Rozumiał wagę stosunków międzynarodowych i wykorzystywał je na swoją korzyść.
* Dyplomacja i wojna: Cavour umiejętnie nawiązał sojusze z Francją i Austrią, ostatecznie wykorzystując drugą włoską wojnę o niepodległość (1859) do odebrania Austrii kontroli nad Lombardią. Popierał także aneksję Państwa Kościelnego i Królestwa Neapolu.
* Rozwój gospodarczy: Cavour uznał znaczenie silnej gospodarki dla wsparcia zjednoczenia. Wdrożył politykę mającą na celu pobudzenie industrializacji i infrastruktury, która zapewniłaby zasoby potrzebne do zjednoczenia Włoch.
Podczas gdy inne postacie, takie jak Giuseppe Garibaldi, odegrały kluczową rolę w procesie zjednoczenia, strategiczna błyskotliwość Cavoura, umiejętności dyplomatyczne i manewrowanie polityczne są powszechnie uważane za kluczowe czynniki zjednoczenia Włoch.