* Dedukcyjne i analityczne: Język Holmesa jest precyzyjny i logiczny, co odzwierciedla jego metodę dedukcji. Do wyciągania wniosków wykorzystuje konkretne szczegóły i obserwacje.
* Spokojny i opanowany: Nawet w obliczu niebezpieczeństwa Holmes pozostaje opanowany. Nie wpada w panikę i zachowuje się profesjonalnie, chociaż w razie potrzeby potrafi szybko zareagować.
* Zarezerwowany i wolnostojący: Zachowuje pewien dystans do emocjonalnych aspektów sprawy, skupiając się na faktach i naukowych aspektach sytuacji. Może to wydawać się nieco zimne, szczególnie w przypadku bardziej emocjonalnych postaci, takich jak Helen Stoner.
* Zabawne i dokuczliwe: Holmes ma suche poczucie humoru i czasami dokucza doktorowi Watsonowi lub Helen Stoner, demonstrując zabawną stronę.
* Pewny i wiarygodny: Bez wątpienia kieruje dochodzeniem, a jego słowa mają wagę. Mówi z pewnością i autorytetem, nie pozostawiając wątpliwości co do swoich możliwości.
Są jednak też momenty, w których ton jego wypowiedzi ujawnia ukrytą troskę i empatię. Wyraża na przykład współczucie dla Helen Stoner i jej sytuacji, a jego ostateczna konfrontacja z mordercą świadczy o wyraźnym poczuciu moralnego oburzenia.
Ogólnie rzecz biorąc, ton Holmesa w „The Speckled Band” to złożona mieszanka intelektu, dystansu i odrobiny człowieczeństwa. To właśnie ta złożoność czyni go tak urzekającą postacią.