* historia ramek: Jest to nadrzędna struktura narracji. Pielgrzymi podróżują do Canterbury i zgadzają się opowiadać historie, aby się bawić. Stwarza to ramy, w których można opowiedzieć poszczególne opowieści.
* Rola gospodarza: Gospodarz, Harry Bailey, działa jako rodzaj moderatora, przedstawia każdą opowieść, a czasem oferując komentarze do historii. Utrzymuje również pielgrzymów na dobrej drodze i zapewnia, że konkurencja o najlepszą historię trwa.
* Motywne tematy: Podczas gdy każda opowieść jest niezależna, często dotykają podobnych tematów, takich jak miłość, moralność, hierarchia społeczna i natura religii. Stwarza to poczucie jedności i pozwala opowieściom rezonować ze sobą.
* Relacje interpersonalne: Pielgrzymi współdziałają ze sobą, zarówno w ramach opowieści, jak i w samych opowieściach. Dodaje to narrację warstwę złożoności i realizmu i pomaga stworzyć poczucie wspólnoty wśród bohaterów.
* Humor i ironia: Chaucer wykorzystuje humor i ironię podczas pracy, aby zaangażować czytelnika i komentować postacie i ich historie. Pomaga to również utrzymać narrację razem, tworząc poczucie wspólnego doświadczenia między czytelnikiem a postaciami.
* Język i styl: Chaucer używa wyraźnego i często humorystycznego stylu języka, który pomaga ujednolicić opowieści i stworzyć spójny ton.
Podsumowując, Chaucer stosuje wieloaspektowe podejście, aby wspólnie zachować narrację opowieści Canterbury. Frame Story, rola gospodarza, przeplatane tematy, relacje interpersonalne, humor, ironia i język przyczyniają się do ogólnej jedności i spójności pracy.