- „O, żeby to zbyt twarde ciało stopiło się, / rozmroziło i zamieniło się w rosę!” (I.ii.129-130)
- „Ale, biada mi, ostatnio jesteś tak chory/Tak daleko od radości i dawnego stanu” (I.ii.172-173)
- „Czas się skończył. O przeklęta złości, / Że kiedykolwiek urodziłem się, aby to naprawić!” (I.v.188-189)
To tylko kilka przykładów użycia apostrofów w Hamlecie. Używa się ich do wskazania brakujących liter, do utworzenia przypadku dzierżawczego rzeczowników i do wskazania skrócenia.