Bruno to złożona postać w powieści „Chłopiec w pasiastej piżamie”. Jest niemieckim chłopcem, który podczas Holokaustu mieszkał w nazistowskich Niemczech. Ojciec Bruna jest nazistowskim oficerem, a Bruno wychowuje się w wysoce uprzywilejowanym i chronionym środowisku. Nie zdaje sobie sprawy z okropności Holokaustu, a obóz koncentracyjny w pobliżu jego domu postrzega jako tajemniczą „farmę”.
Bruno jest dobrym i współczującym dzieckiem, które przywiązuje się do Szmuela, żydowskiego chłopca mieszkającego w obozie koncentracyjnym. Przyjaźń Bruna ze Szmuelem pomaga mu zrozumieć prawdziwą naturę Holokaustu, co ostatecznie prowadzi go do zakwestionowania swojego nazistowskiego wychowania.
Styl życia Bruna
Styl życia Bruna bardzo różni się od stylu życia Szmuela. Bruno mieszka w dużym, wygodnym domu i ma wszystko, czego zapragnie. Ma kochającą rodzinę, nauczyciela, który uczy go w domu i mnóstwo zabawek do zabawy. Bruno ma także możliwość wyjazdu na wakacje nad morze.
Natomiast Szmuel żyje w obozie koncentracyjnym. Jest zamknięty w klatce z drutu kolczastego, nieustannie odczuwa głód, zimno i strach. Rodzice Szmuela zginęli w komorach gazowych Auschwitz, a jego wychowaniem zajmuje się opiekun imieniem Paweł. Paweł uczy go, jak ważne jest przetrwanie i pomaga Szmuelowi zachować nadzieję.
Styl życia Bruna to mikrokosmos nazistowskiej polityki rasowej. Naziści wierzyli, że rasa aryjska jest lepsza od wszystkich innych ras i traktowali nie-Aryjczyków jako istoty podrzędne. Uprzywilejowany styl życia Bruna wynika z jego aryjskiego dziedzictwa, podczas gdy nędzna egzystencja Szmuela wynika z jego żydowskiego dziedzictwa.
Kontrast między stylem życia Bruna i Szmuela uwypukla nieludzkość Holokaustu. Pokazuje także, jak nazistowska polityka rasowa zniszczyła życie milionów ludzi.