_(VI wiek)_
1. Wysoki proroku, wysoko ponad ziemską walką,
Twoje myśli wzniosły się ku niebu, dalekie od trywialnej zabawy.
Święty Kolumbo, czcimy Twoje imię,
Twoja mądrość, Twoja cnota i Twój trwały płomień.
2. Znany ze swoich modlitw i potężnych słów,
Świeciłeś jak latarnia morska, światło przewodnie,
Oświecając umysły poszukiwaczy daleko i szeroko,
Rozeznawanie prawdy z duchową dumą.
3. W celi klasztornej, z dala od wzroku,
Poświęciłeś swoje życie poszukiwaniu wiecznego światła.
Twoje pióro płynęło elokwencją, głęboką i wspaniałą,
Dzielenie się mądrością Bożą, docierającą do każdego włosa.
4. Twoje słowa jak delikatny wietrzyk ogarnęły nasze serca,
Ukojenie naszego bólu i rozwianie naszych najciemniejszych części.
Przez próby i cierpienia stałeś po naszej stronie,
Filar siły, źródło duchowego przewodnika.
5. Twoje słowa płynęły jak miód, słodkie i boskie,
Odżywiając nasze dusze niczym niebiańskie wino.
Mówiłeś o chwale niebiańskiej siedziby,
Inspirując nas do podążania świętymi ścieżkami, którymi kroczyliśmy.
6. Choć minęły wieki, Twoja obecność wciąż trwa,
W umysłach i sercach wiernych wierzących.
Twoje dziedzictwo trwa, promienne światło,
Prowadź nas naprzód, zarówno w dzień, jak i w nocy.
7. Święty Kolumbo, wychwalamy dzisiaj Twoją wielkość,
Pamiętając o Twoim życiu i słowach, które wypowiedziałeś.
Niech Twoja mądrość nadal inspiruje naszą drogę,
Każdego dnia staramy się naśladować Twój przykład.