W pisaniu strumienia świadomości pisarz może przedstawiać myśli bohatera fragmentarycznie i nieliniowo, używając zwrotów i obrazów, które mogą być niekompletne lub poprawne gramatycznie. Celem jest stworzenie poczucia myśli postaci w momencie ich pojawienia się, bez filtra świadomej edycji i organizacji. Technika ta może stworzyć poczucie intymności między czytelnikiem a postacią i może zapewnić wgląd w wewnętrzny świat postaci.
Oto przykład zapisu strumienia świadomości:
>Siedzę w kawiarni i obserwuję przechodzących ludzi. Czuję się niespokojny, jakbym powinien coś zrobić, ale nie wiem co. Myślę o swojej pracy i zastanawiam się, czy nie zrezygnować. Myślę o mojej rodzinie i zastanawiam się, czy u nich wszystko w porządku. Myślę o przyszłości i zastanawiam się, co się wydarzy. Gubię się w myślach i nie wiem gdzie jestem. Po prostu siedzę i patrzę na świat.