Wskazówki sceniczne są często pisane w nawiasach i mogą zawierać informacje o działaniach, ruchach, wyrażeniach i ogólnej scenerii postaci.
Stosowanie kursywy w wskazówkach scenicznych pomaga wyraźnie odróżnić je od dialogów, ułatwiając aktorom, reżyserom i czytelnikom zrozumienie zamierzonych działań i inscenizacji sceny. Format ten pozwala także czytelnikowi skupić się na słowach bohaterów, nie rozpraszając się technicznymi aspektami produkcji.