Zwrotka 1 :
- Poeta zaczyna od zwrócenia się do kogoś (prawdopodobnie do ukochanej osoby) i stwierdzenia, że piękno lata może z czasem blaknąć. Letnie dni kojarzą się zazwyczaj z przyjemną pogodą, słońcem i ciepłem.
Zwrotka 2 :
- W tej zwrotce poeta przyznaje, że elementy często kojarzone z letnim pięknem, takie jak słońce i wiatr, mogą mieć szkodliwy wpływ. Słońce może przypalić lub poparzyć, a wiatr może być ostry i spowodować szkody.
Zwrotka 3 :
- Tutaj poeta przyznaje, że lato często zamienia się w trudną porę roku z ostrymi wiatrami i zanikającym pięknem. Sugeruje, że piękno lata ostatecznie nie jest niezawodne i nieuchronnie zaniknie.
Zwrotka 4 :
- W tej zwrotce poeta wprowadza porównanie do ukochanej osoby. Podczas gdy piękno lata jest przemijające i zawodne, piękno i wartość ukochanej osoby nie zanikają z biegiem czasu. Raczej pozostaną wieczne dzięki trwałej mocy wersetu poety.
Podsumowując, zwrotka 1 ustanawia piękno lata, zwrotka 2 podkreśla jego potencjalne, surowe skutki, zwrotka 3 podkreśla jego ostateczny upadek, a zwrotka 4 potwierdza, że piękno ukochanej osoby, celebrowane słowami poety, będzie trwać wiecznie. Każda zwrotka opiera się na poprzedniej, aby ukazać trwałe i doskonałe piękno ukochanej osoby w porównaniu z chwilowymi przyjemnościami letniego dnia.