Linie mówione w zabawie pełnią funkcję środka przekazu, za pomocą którego postacie wyrażają swoje myśli i intencje. Ujawniają podstawowe motywacje, pragnienia i wady bohatera. W kontekście hamartii wersety mówione mogą spełniać kilka funkcji:
1. Ekspozycja Hamartii: Wypowiadane kwestie mogą wyraźnie ujawnić tragiczną wadę postaci. Na przykład w „Królu Edypie” Sofoklesa pycha głównego bohatera jest widoczna w jego aroganckich wypowiedziach i lekceważącym sposobie, w jaki traktuje innych, na przykład Tejrezjasza.
2. Zapowiedź konsekwencji Hamartii: Linie mogą zwiastować zbliżające się konsekwencje hamartii postaci. Technika ta buduje napięcie i poczucie złych przeczuć, tworząc dramatyczną ironię dla widza świadomego nieuchronnego upadku bohatera.
3. Konflikt wewnętrzny i samorealizacja: Wypowiadane kwestie często odzwierciedlają wewnętrzne zmagania postaci zmagającej się ze swoimi wadami. Myśli i emocje bohaterów przekazane w ich wersach mogą prowadzić do samorealizacji i uznania swojej odpowiedzialności za swój upadek.
4. Katharsis i wpływ emocjonalny: Przedstawianie hamartii za pomocą wypowiedzi mówionych może wywołać u widzów silne emocje, prowadząc do katharsis – oczyszczenia z tych emocji – co jest kluczowe dla efektu oczyszczającego, pożądanego w greckich tragediach.
5. Rozwój charakteru i empatia: Wypowiadane kwestie przedstawiające hamartię mogą pogłębić rozwój postaci, dając widzom wgląd w złożone motywacje i wady, które kierują działaniami postaci. Złożone charakterystyki wzbudzają współczucie i empatię u widzów pomimo popełnionych przez nich fatalnych błędów.
6. Dramatyczna ironia i tragiczny skutek: Linie ukazujące hamartię postaci, jednocześnie uświadamiające widzom jej ostateczne konsekwencje, tworzą poczucie dramatycznej ironii. Napięcie pomiędzy tym, co wie widz, a tym, czego bohater nie potęguje, potęguje tragiczny wydźwięk.
Podsumowując, wersety mówione w tragediach greckich odgrywają kluczową rolę w ilustrowaniu hamartii. Poprzez słowa i wymianę zdań bohaterowie ujawniają swoje niedoskonałości i wprawiają w ruch wydarzenia, które prowadzą do ich upadku. Koncepcja hamartii, przekazana poprzez słowa mówione, napędza fabułę, wywołuje głębokie emocje i przekazuje lekcje moralne, które pozostają po opadnięciu ostatniej kurtyny.