Przez cały wiersz mówiącego trawią smutek i wspomnienia utraconej miłości, Lenore. Ciągła reakcja kruka w utworze „Nevermore” przypomina okrutnie ostateczność śmierci, podkreślając, że nie ma nadziei na pojednanie ani ponowne spotkanie z Lenore. To powtórzenie staje się zapadającym w pamięć refrenem, który odzwierciedla stan psychiczny mówiącego, podkreślając jego udrękę i daremność jego poszukiwania pocieszenia.
Co więcej, wydarzenie, w którym kruk wypowiada „Nevermore”, nabiera wymiaru symbolicznego. Oddaje kryzys egzystencjalny mówiącego, przedstawiając ciemność, rozpacz i niepewność, przed którą stoi. Niezmienne powtarzanie tego słowa przez kruka oznacza, że cierpienie mówiącego będzie trwało i nie będzie ucieczki od jego psychicznej udręki.
Wykorzystanie przez Poego tego centralnego wydarzenia zostało po mistrzowsku zaprojektowane tak, aby wywrzeć głęboki wpływ na czytelnika. Powtórzenie utworu „Nevermore” generuje niepokojący rytm, który rozbrzmiewa w całym wierszu, odzwierciedlając stan umysłu mówiącego. Staje się niezapomnianym symbolem nieubłaganej natury żałoby i niezdolności człowieka do pokonania widma śmierci i straty.
Zatem wydarzenie polegające na ciągłym wypowiadaniu przez kruka „Nigdy więcej” w wierszu wyróżnia się jako kluczowy moment, który napędza narrację, wzmacnia emocje i ucieleśnia główne tematy „Kruka”.