W sztuce „Makbet” Williama Szekspira Makbet jest postacią napędzaną ambicją i pragnieniem władzy. Po spotkaniu trzech czarownic, które przepowiadają, że zostanie królem, Makbet wyrusza w bezwzględną podróż, aby spełnić ich przepowiednie.
Wiersz „dwie prawdy” prawdopodobnie odnosi się do proroctw czarownic. Najpierw ogłaszają, że Makbet będzie tanem Cawdoru, co szybko się spełnia. Następnie przepowiadają, że ostatecznie zostanie królem Szkocji.
Odpowiedź Makbeta:„Opowiedziano dwie prawdy / Jako szczęśliwe prologi do nabrzmiewającego aktu / O temacie imperialnym” sugeruje, że postrzega on te proroctwa jako pozytywny omen, wstęp do swoich wielkich ambicji. Postrzega spełnienie tych proroctw jako akt otwierający prowadzący do jego ostatecznego celu, jakim jest zostanie królem.
Stwierdzając, że te proroctwa służą jako prolog, Makbet sugeruje, że wydarzenia, które po nim nastąpi, będą równie istotne i znaczące, stanowiąc wielką kulminację jego imperialnych ambicji.
To na marginesie pokazuje początkowe zaufanie Makbeta do słów czarownic i jego rosnącą wiarę we własną zdolność do osiągnięcia wielkości. Jednak w miarę rozwoju sztuki działania Makbeta napędzane pragnieniem władzy prowadzą do tragicznego upadku, co sprawia, że ta interpretacja „dwóch prawd” jest ironiczna.