Aluzja Hamleta do Hecuby odzwierciedla jego stan wewnętrzny i głębię jego emocjonalnego cierpienia. Porównując się do Hecuby, Hamlet podkreśla głęboką naturę swojego żalu i podkreśla przytłaczający ciężar emocjonalny, jaki dźwiga.
Poprzez aluzję Hamlet demonstruje także głębokie zrozumienie ludzkiego cierpienia i umiejętność dostrzegania podobieństw między własną sytuacją a znaczącymi wydarzeniami w historii czy literaturze. Odniesienie do Hecuby dodaje głębi charakterystyce Hamleta, ukazując go jako osobę wysoce refleksyjną i introspekcyjną.