* „Kiedy mnie włączysz, robię się głośno” :Jest to metafora porównująca serce mówiącego do mówiącego. Dzieje się tak dlatego, że serce mówiącego jest pełne miłości, tak jak mówca może wydawać głośne dźwięki.
* „Nie panuję nad swoim rytmem, po prostu żyję w rytmie” :Jest to metafora porównująca serce mówiącego do bębna. Dzieje się tak dlatego, że serce mówiącego bije dziko, podobnie jak bęben może wytworzyć stały rytm.
* „Czuję twoją melodię, to wszystko, co słyszę” :Jest to metafora porównująca miłość mówiącego do melodii. Dzieje się tak dlatego, że mówiący jest zauroczony jego zainteresowaniem miłosnym, tak jak kogoś może przyciągnąć piękna melodia.