Jakie znaczenie ma już koniec snu liniowego w Akcie Makbeta 2?

W drugim akcie, w scenie 2 Makbeta Williama Szekspira, Lady Makbet mówi:„Czego mamy się bać, kto to wie, skoro nikt nie może pociągnąć do odpowiedzialności naszej władzy? Kto by pomyślał, że w tym starym człowieku jest tyle krwi? " Makbet odpowiada:„To próba, a nie czyn, wprawia nas w zakłopotanie. Słuchajcie! Przygotowałem ich sztylety. Nie mógł ich przegapić. Gdyby nie był podobny do mojego ojca podczas snu, ja bym nie. Grób mojego ojca jest lubię mieć niespokojne sny, jeśli tak nie jest.” Następnie w następnym wersecie Makbet mówi:„Nie śpijcie więcej! Do całego domu!” (Akt 2, Scena 2, wersety 49-54).

Wiersz „Nie śpij więcej!” ma w grze kilka warstw znaczenia. Z jednej strony jest to po prostu polecenie Makbeta skierowane do całego domu, aby nie spali i byli czujni, ponieważ obawia się, że coś poszło nie tak. Linia ta niesie jednak także głębsze znaczenia i zapowiada przyszłe wydarzenia.

Po pierwsze, wiersz „Nie śpij więcej!” można postrzegać jako metaforę utraty niewinności i początku zejścia Makbeta w ciemność. Do tego momentu Makbet zmagał się ze swoim sumieniem i okazywał skruchę za swoje czyny. Jednak wypowiadając zdanie „Nie śpij więcej!”, skutecznie pozbawia snu, a wraz z nim wszelkiej szansy na odkupienie. Ta linia wyznacza punkt zwrotny w charakterze Makbeta i symbolizuje jego przyjęcie zła.

Po drugie, wiersz „Nie śpij więcej!” jest potężną klątwą, którą Makbet rzuca na siebie i cały dom. Odmawiając sobie i innym możliwości snu, Makbet wywołuje stan ciągłego niepokoju i niepokoju. Sen często kojarzy się ze spokojem, odnową i podświadomością, a pozbawiając się go, Makbet przygotowuje grunt pod psychiczne i emocjonalne zamieszanie, które po nim nastąpi. Zwrot ten sugeruje zatem, że nie będzie wytchnienia od poczucia winy, strachu i paranoi, których doświadcza Makbet.

Po trzecie, wiersz „Nie śpij więcej!” zapowiada niepokojący epizod lunatykowania, którego Lady Makbet doświadczy w dalszej części sztuki. W miarę jak Makbeta coraz bardziej trawi poczucie winy, Lady Makbet zaczyna cierpieć z powodu lunatyków i koszmarów, podczas których nieustannie powtarza zdanie:„Precz, cholera!” (Akt 5, Scena 1). Wers ten w pewnym sensie nawiązuje do wcześniejszego polecenia Makbeta, podkreślając bezsenność i udrękę psychiczną, która dotknęła tę parę.

Podsumowując, wiersz „Nie śpij więcej!” to kluczowy moment w Makbecie, który sygnalizuje przemianę Makbeta w bezwzględną i pogrążoną w poczuciu winy jednostkę. Funkcjonuje jako metafora utraty niewinności, potężnej klątwy i zapowiedzi przyszłych nieszczęść, które czekają Makbeta i otaczających go ludzi.