Przez całą sztukę Hamlet wyraża pogardę dla Rosencrantza i Guildenstern, nazywając ich „gąbkami”, podkreślając ich tendencję do wchłaniania i przekazywania informacji Klaudiuszowi. Konfrontuje się z nimi nawet bezpośrednio, żądając informacji, dlaczego przyszli. Kiedy próbują oszukać Hamleta, on pozostaje spostrzegawczy i widzi ich farsę.
Zdolność Hamleta do introspekcji i jego wyraźna świadomość ludzkich wad dają mu wgląd pozwalający odkryć nielojalne zamiary Rosencrantza i Guildensterna. Niezdolność dorównania jego bystrości intelektualnej czyni ich podatnymi na jego analizę. Z kolei Hamlet zachowuje swoją złożoność i głębię, demonstrując swoją wyższość pod względem inteligencji i mądrości.