1. Zapowiedź :Narrator wskazuje na zbliżającą się zagładę i makabryczne wydarzenie, nie ujawniając ich bezpośrednio, co od początku tworzy poczucie napięcia i złych przeczuć. Na przykład w pierwszym akapicie oświadcza:„Wszystko słyszałem w niebie i na ziemi. Wiele słyszałem w piekle”. Ta linia sugeruje zwiększoną świadomość narratora i zapowiada niepokojące wydarzenie, które się wydarzy.
2. Personifikacja :Narrator przypisuje cechy ludzkie przedmiotom nieożywionym, sprawiając, że atmosfera i przedmioty wydają się żywe i niemal groźne. Na przykład opisuje „złe oko” starego człowieka, co sugeruje złowrogie zamiary. Personifikacja ta wzmaga poczucie paranoi i grozy.
3. Tempo i powtarzanie :Narrator używa zdań o różnej długości, szczególnie krótkich i nierównych, aby naśladować swój niestabilny stan psychiczny i szybko narastające napięcie. Dodatkowo powtarza pewne słowa i wyrażenia, takie jak „oko” i „bicie”, co staje się hipnotyczne i niepokojące, odzwierciedlając obsesję narratora.