1. Równoległość: Jest to powtórzenie struktury gramatycznej lub wzorca. Na przykład:
- „Nie to, że mniej kochałem Cezara, ale że bardziej kochałem Rzym”
2. Antyteza: Jest to kontrastowanie dwóch przeciwstawnych idei lub wyrażeń. Na przykład:
„Ponieważ Cezar mnie kochał, płaczę nad nim; ponieważ miał szczęście, raduję się z tego; ponieważ był mężny, oddaję mu cześć; ale ponieważ był ambitny, zabiłem go”.
3. Ironia: Jest to użycie słów lub sytuacji w celu stworzenia kontrastu między tym, czego się oczekuje, a tym, co faktycznie się dzieje. Na przykład:
- Brutus usprawiedliwia swoje działania mówiąc:„Zabiłem go dla jego kraju, nie dla mojego”. Sugeruje to, że Brutus działał w najlepszym interesie Rzymu, ale scena pokazuje, że motywują go osobiste ambicje.
4. Patos: Jest to użycie języka emocjonalnego w celu odwoływania się do uczuć publiczności. Na przykład:
- W mowie Brutusa zastosowano żywe obrazy, takie jak „jego płaszcz przesiąknięty krwią”, aby wywołać współczucie dla Cezara.
5. Etos: Jest to wykorzystanie wiarygodnych, godnych zaufania informacji na poparcie argumentu. Na przykład:
- Brutus przytacza przykład Kasjusza, który był szanowanym senatorem, na dowód, że nie działa on z osobistych ambicji.
6. Aliteracja: Jest to powtórzenie tej samej początkowej dźwięku spółgłoski w szeregu słów. Na przykład:
- „Wybór słów, które zostaną przez nich dokonane do użycia przez nas”
Te środki retoryczne zostały skutecznie wykorzystane w Juliuszu Cezarze, aby stworzyć napięcie, napięcie i wpływ emocjonalny.