1. Odwołanie się do wyroku Edypa Kreon zaczyna od odwoływania się do reputacji Edypa w zakresie mądrości i uczciwości, mówiąc:„Jesteś znany ze swojej mądrości i uczciwości i dlatego zwracam się do ciebie z tą prośbą”. Uznaje to autorytet Edypa i schlebia mu, czyniąc go bardziej podatnym na słowa Kreona.
2. Podkreślanie pokrewieństwa :Kreon zwraca uwagę na fakt, że Polinejkes jest synem Edypa, pomimo ich separacji. Mówi:„Nawet jeśli cię skrzywdził, nadal jest twoim synem i zgodnie z prawami natury i pokrewieństwa masz obowiązek wysłuchać jego próśb”. Przypomina to Edypowi o jego ojcowskich obowiązkach i więzach rodzinnych.
3. Podkreślenie skruchy Polinejkesa :Kreon następnie podkreśla, że Polinejkes żałuje swoich przeszłych czynów i jest gotowy zadośćuczynić. Mówi:„Przychodzi z błaganiem, wyznaje swoje błędy i prosi jedynie, aby go wysłuchano”. To przedstawia Polinejkesa w bardziej życzliwym świetle i łagodzi gniew Edypa wobec niego.
4. Pilność i potencjalne konsekwencje Kreon ostrzega Edypa, że odmowa wysłuchania Polinejkesa może mieć poważne konsekwencje, mówiąc:„Jeśli go odrzucisz, możesz wyrządzić więcej szkody sobie, swojej rodzinie i miastu”. Stwarza to poczucie pilności i sugeruje, że w najlepszym interesie Edypa leży przynajmniej wysłuchanie, co ma do powiedzenia Polinejkes.
5. Odwoływanie się do empatii i współczucia Na koniec Kreon odwołuje się do empatii i współczucia Edypa, mówiąc:„Pomyśl o bólu, jaki odczuwałbyś, będąc na miejscu Polinejkesa. Czy nie chciałbyś, aby twój własny ojciec cię wysłuchał?” Odwołuje się to do poczucia człowieczeństwa Edypa i przypomina mu, że nawet ci, którzy zbłądzili, zasługują na szansę, aby zostać wysłuchanym.
Ostatecznie to połączenie tych argumentów, zwłaszcza podkreślenie pokrewieństwa i potencjalnych konsekwencji, przekonuje Edypa do wyrażenia zgody na wysłuchanie tego, co ma do powiedzenia Polinejkes.