Mercutio opisuje królową Mab, kojarzy ją ze snami i fantazjami, stwierdzając, że „galopuje noc po nocy / Przez mózgi kochanków”. Ten obraz sugeruje, że miłość istnieje głównie w sferze wyobraźni, a nie w rzeczywistości, co pokazuje, że miłość często napędzana jest wyłącznie pragnieniami, a nie kierują się logiką.
Mówi o niej jako o kapryśnej, impulsywnej i kapryśnej władczyni, często zmieniającej zdanie tak szybko, jak „we śnie”, jeszcze bardziej podkreślając nieprzewidywalną i niekontrolowaną naturę miłości. W tym fragmencie znajdują się również humorystyczne aluzje do fizycznych aspektów miłości, sugerując, że miłość może być odurzająca, obsesyjna, a nawet bolesna, jak „sztylet z listwy”, którego używa do kłucia kciuków kochanków
Mercutio ostrzega Romea przed potęgą i złudzeniami miłości, pokazując, jak może ona pochłonąć ludzi i sprawić, że będą działać w sposób irracjonalny i impulsywny. Można go jednak interpretować również jako jego komentarz na temat irracjonalności miłości w ogóle, wyrażający jego poczucie, że miłością kieruje się w istocie pragnienia i fantazje, a nie rozum.