Gregory Corso: Jego recytacje w kawiarni były często bardziej zabawne i humorystyczne niż recytacje Ginsberga, a on był znany z używania slangu i wulgaryzmów. Jego najsłynniejszym występem w kawiarni był prawdopodobnie „Marriage” lub „The Days of Good Luck &The Wedding (dla Anne Waldman), wiersz napisany na scenie w Gaslight 30 września 1960 roku. Wiersz Corso do Waldmana ma długą i długą historię kontrowersyjna historia wydawnicza, ale ostatecznie została zebrana w „Gasoline” Corso (New Directions, 1968) jako „Moja prawdziwa historia (dla Anne)”. Podobnie jak większość przedstawień w Coffee Gallery, zawiera zarówno charakterystyczny dla Corso humor i patos, jak i poetę riffującego bezpośrednio do i czasami z uważną młodą publicznością. Podobnie jak opublikowane kolekcje Corso, zawiera także odniesienia do innych artystów, w tym przypadku jego przyjaciół Jacka Kerouaca (którego wymienia) i Johna Clellona Holmesa (o którym wspomina, ale bez imienia).
Jack Kerouac: Rzadko czytał publicznie, gdy nie czytał „W drodze”, ale nadal był uważany za artystę ikonicznego.