Wiersz ten można również wykorzystać jako kontrast do momentów przeciwności losu, wyzwań lub konfliktów w narracji, podkreślając rozbieżność między dobrymi i złymi czasami. Powtarzając to zdanie, autorka wywołuje poczucie tęsknoty za przeszłością i utwierdza w przekonaniu, że odnalezienie szczęścia i zadowolenia w życiu może być ulotne.
Co więcej, to powtórzenie zachęca czytelnika do refleksji nad własnymi doświadczeniami, wspomnieniami i chwilami spokoju, tworząc poczucie połączenia między bohaterami a publicznością. Pozwala czytelnikom zanurzyć się w świecie opowieści i rozwinąć głębszą reakcję emocjonalną na wydarzenia i postacie z nimi związane.