Brak sprawczości księcia: W wielu wersjach Książę jest przedstawiany jako nieco bierny. Zakochuje się w Kopciuszku na podstawie jednego tańca i jej wyglądu, a nie osobowości czy charakteru. Nie szuka jej aktywnie, opierając się na szklanym pantoflu, aby ją znaleźć. Można to postrzegać jako antyklimatyczne, zwłaszcza w porównaniu z bardziej współczesnymi ujęciami, w których Książę odgrywa bardziej aktywną rolę w poszukiwaniu Kopciuszka.
Nacisk na wygląd: Cała fabuła opiera się na przemianie Kopciuszka poprzez magiczną suknię i szklane pantofle. Chociaż jest to klasyczny element baśni, niektórzy krytycy twierdzą, że skupianie się na zewnętrznym pięknie i powierzchowności może wydawać się antyklimatyczne, zwłaszcza w porównaniu z potencjałem głębszej, bardziej znaczącej relacji między Kopciuszkiem a Księciem.
Brak konsekwencji: Transformacja Kopciuszka jest tymczasowa. Historia kończy się długo i szczęśliwie, ale nie ma w niej prawdziwego zbadania konsekwencji jej oszustwa ani tego, jak poradzi sobie w nowym życiu. Można to postrzegać jako rozwiązanie antyklimatyczne, pozostawiające czytelnika zastanawiającego się, jak naprawdę potoczy się ta historia.
Magiczne zakończenie: Poleganie na magicznych elementach, takich jak wróżka chrzestna i szklany pantofelek, można postrzegać jako antyklimatyczny sposób rozwiązania konfliktu. Usuwa napięcie Kopciuszka chcącego zapracować na swoje szczęście, sprawiając, że zakończenie wydaje się mniej satysfakcjonujące, a bardziej wygodne rozwiązanie.
Ostatecznie to, czy dostrzeżesz antyklimaks w Kopciuszku, zależy od twojej interpretacji historii i jej tematów. Niektórzy mogą uznać baśniowe zakończenie za satysfakcjonujące, inni zaś mogą uznać je za pozbawione głębi i realizmu.