W sztuce humor często kojarzony jest z emocjami i stanami umysłu bohaterów. Na przykład, gdy Romeo jest w stanie rozpaczy po wygnaniu z Werony, opisuje się go jako „pełnego złości i zniekształconego humoru”. Oznacza to, że jego emocje są niezrównoważone i że czuje się źle psychicznie i emocjonalnie.
W innych przypadkach humor może odnosić się do temperamentu lub osobowości postaci. Na przykład Mercutio jest opisywany jako „człowiek pełen humoru”, co oznacza, że jest znany ze swojego bystrego dowcipu i inteligencji.
Ogólnie rzecz biorąc, użycie słowa „humor” w „Romeo i Julii” pogłębia w sztuce eksplorację ludzkich emocji i zachowań, a także pomaga w bogatym i zróżnicowanym zrozumieniu bohaterów i ich motywacji.