Czarownice używają wyrażenia „paskudny feler”, aby opisać paradoksalną i zwodniczą naturę swoich proroctw. W Akcie 1, Scena 1, zwracają się do Makbeta w następujący sposób:„sprawiedliwe jest faul, a faul jest sprawiedliwy” (l. 11). To stwierdzenie nadaje ton sztuce, sugerując, że pozory mogą mylić i że nie zawsze wszystko jest takie, jakim się wydaje. Użycie przez czarownice wyrażenia „faul fair” zapowiada także wiele moralnych dwuznaczności i zawiłości, z którymi Makbet będzie musiał się zmierzyć podczas całej sztuki.
Makbet powtarza sformułowanie czarownic „wstrętne”, kiedy konfrontuje się z duchem Banka w Akcie 3, Scena 4. Makbet opisuje ducha Banka jako „najohydniejszą rzecz, jaką widziały moje oczy” (l. 115). Z opisu tego wynika, że Makbeta dręczą własne winy i mroczne czyny, których dopuścił się, by zdobyć tron. Użycie przez Makbeta wyrażenia „faul fair” odzwierciedla również jego zamęt i wewnętrzne zamieszanie, gdy zmaga się z konsekwencjami swoich czynów.
Wyrażenie „faul fair” staje się zatem centralnym motywem sztuki, odzwierciedlającym paradoksalną i zwodniczą naturę władzy, ambicji i kondycji ludzkiej. Zapowiada ostateczny upadek Makbeta i sugeruje, że choć może on osiągnąć światowy sukces, ostatecznie zapłaci wysoką cenę za swoje czyny.