Humor Pielęgniarki często wywodzi się z jej bystrego dowcipu, malapropizmu i przyziemnego języka. Na przykład, gdy Julia wyraża swoją miłość do Romea, Pielęgniarka odpowiada serią zabawnych i bezsensownych wyrażeń:
„Tak, znalazłeś gwiazdę swojego życia,
Ta jedna wielka nadzieja, w której cała reszta utonie.
No cóż, daj mu Boże wzrok, żeby mnie wybrał
A twoja prawdziwa miłość będzie szczęśliwa przez wszystkie twoje dni!”
Dodatkowo interakcje Pielęgniarki ze sługą Romea, Piotrem, również tworzą momenty humorystyczne. Ich wymiany zdań uwydatniają różnice w statusie społecznym i niedopasowane rozumienie sytuacji, co prowadzi do zabawnych nieporozumień i konfliktów.
Zapewniając komiczną ulgę poprzez Pielęgniarkę i inne postacie, Szekspir tworzy chwile lekkości i kontrastu w tragicznej narracji „Romea i Julii”. Te elementy humorystyczne pomagają zaangażować publiczność, zapewniają ulgę emocjonalną i dają chwilową wytchnienie od tragicznych wydarzeń, które napędzają przedstawienie.