1. Przewidywanie tragedii:Widzowie wiedzą, że wiśniowy sad ma zostać sprzedany, a bohaterowie, podobnie jak Ranevskaya, nie są świadomi zbliżającej się katastrofy. Ta wiedza wywołuje strach i oczekiwanie.
2. Nieporozumienia i nieporozumienia:Czechow wykorzystuje nieporozumienia i nieporozumienia w celu wzmocnienia napięcia. Na przykład postacie takie jak Lopakhin i Trofimov wyrażają swoje uczucia i pomysły, ale często są źle rozumiane lub odrzucane przez innych, co prowadzi do frustracji i konfliktów.
3. Ukryte uczucia i wewnętrzne zmagania:Bohaterowie często ukrywają przed sobą swoje prawdziwe uczucia i zmagania. To zatajanie informacji i obecność tajemnic sprzyja budowaniu napięcia i poczuciu, że coś zaraz wybuchnie.
4. Zapowiedź:Autor za pomocą subtelnych podpowiedzi i zapowiedzi zasugerował nieuniknione losy bohaterów i ich świata. Na przykład dźwięk odległego rąbania drzew przypomina o zbliżającym się zniszczeniu sadu wiśniowego.
5. Nierozwiązane konflikty:Czechow pozostawia pewne konflikty nierozwiązane, wywołując poczucie napięcia. Los bohaterów, takich jak Anya i Trofimov, pozostaje niepewny, a widzowie zastanawiają się nad ich przyszłością.
Te przypadki dramatycznej ironii zwiększają napięcie w sztuce, tworząc lukę między tym, co wiedzą widzowie, a tym, co wiedzą bohaterowie. Widzowie mają dostęp do informacji, z których bohaterowie nie są świadomi, co wywołuje poczucie złych przeczuć i niepewności, które popychają fabułę do przodu.