Kogo książę obwinia za koniec Romea i Julii?

W ostatniej scenie tragedii Williama Szekspira „Romeo i Julia” książę Werony bierze odpowiedzialność za tragiczne wydarzenia, które miały miejsce. Wyraża głęboki smutek i wyrzuty sumienia, przyznając, że jego własne niepowodzenie w skutecznym uporaniu się z długotrwałym sporem między rodzinami Montague i Capulet stworzyło atmosferę, która pozwoliła na fatalne konsekwencje.

Książę oświadcza:„Jestem przyczyną wszystkich ich nieszczęść, / Mój nieudolny rząd i wściekłość partii, / Które, gdyby były lepiej rządzone, zachowałyby tych dwóch”.

Książę rozumie, że jego niewystarczające przywództwo i niezdolność do kontrolowania gwałtownego konfliktu między obiema rodzinami przyczyniły się do powstania okoliczności, które doprowadziły do ​​tragicznego losu Romea i Julii. Obwinia się za zaniedbanie dobra swego ludu i dopuszczenie, aby ich prywatne kłótnie osiągnęły tak ekstremalny poziom.

Otwarcie biorąc na siebie odpowiedzialność, książę ma także na celu przywrócenie pokoju i harmonii w podzielonym mieście. Ma nadzieję, że poprzez samokrytykę i przyznanie się do winy położy kres cyklowi przemocy i wrogości, który nęka Weronę.