1. Comic Relief: Ich spustoszona natura i pozornie nieświadome zachowanie zapewniają chwile komicznej ulgi, przełamując napięcie tragedii wokół nich. Angażują się w dowcipne pogawędki i absurdalne dyskusje filozoficzne, oferując kontrastującą beztroskie serce z ciemnością sztuki.
2. Folia do Hamleta: Ich kontrastujące osobowości podkreślają introspektywną i melancholijną naturę Hamleta. Reprezentują one zgodność i pasywną akceptację, podczas gdy Hamlet uosabia bunt i przesłuchanie egzystencjalne. Umieszczając je obok Hamleta, Szekspir podkreśla wyraźne różnice w podejściu do życia i śmierci.
3. Agenci króla: Służą jako instrumenty Klaudiusza, nieświadomie przyczyniając się do upadku Hamleta. Ich lojalność wobec króla i chęć zadowolenia go doprowadziły ich do zdradzania swojego byłego przyjaciela. Podkreśla to temat intrygi politycznej i skorumpujący wpływ władzy.
4. Moc okoliczności: Ich działania, choć motywowane pragnieniem zadowolenia, prowadzą do tragicznych konsekwencji. Są to zasadniczo pionki w większej grze, podkreślając moc okoliczności i kruchość wolnej woli.
5. Pytania egzystencjalne: Podczas gdy zapewniają komiczną ulgę, poruszają również głębsze filozoficzne pytania dotyczące wolnej woli, losu i sensu życia. Ich pozornie bezsensowne istnienie i niemożność kontrolowania własnego przeznaczenia rodzą pytania dotyczące ludzkiej kondycji.
6. Zaangażowanie odbiorców: Ich pozornie neutralna obecność zachęca publiczność do zakwestionowania ich motywów i ról w sztuce. Czy po prostu przestrzegają zamówień, czy mają ukryte programy? Ta dwuznaczność dodaje warstwę intrygi i utrzymuje zaangażowanie publiczności.
7. Znaki symboliczne: Można je postrzegać jako reprezentującą ogólną ludność, która, podobnie jak oni, często pozostają ślepe na prawdę i są łatwo manipulowane przez osoby u władzy.
Ogólnie rzecz biorąc, Rosencrantz i Guildenstern to złożone znaki, które pełnią wiele funkcji w *Hamlecie *. Zapewniają komiczną ulgę, działają jako folii Hamlecie, podkreślają niebezpieczeństwa związane z intrygą polityczną i badają pytania egzystencjalne. Ich obecność dodaje głębi i intrygi do sztuki, co czyni ją bogatszym i bardziej warstwowym doświadczeniem dla publiczności.