Oto awaria:
* początkowe dyskomfort: Klaudiusz jest wyraźnie zaniepokojony treścią sztuki, szczególnie scena odzwierciedlająca jego własne morderstwo króla Hamleta. Próbuje odrzucić to jako „najbardziej faul i nienaturalne morderstwo”, ale jego słowa brzmią puste.
* Rosnąca wina: W miarę rozwoju sztuki dyskomfort Klaudiusza nasila się w wyczuwalny niepokój. Fidegets, poci i próbuje się usprawiedliwić, ale manipulacja Hamleta zmusza go do pozostania.
* konfrontacja: Punktem kulminacyjnym sztuki, w której król jest zatruty, a królowa lamentuje, uderza w Klaudiusza szczególnie mocno. Wykrzyka:„Daj mi trochę światła! Away!” i wybiega z korytarza, nie mogąc dłużej znieść poczucia winy.
Reakcja Claudiusa ujawnia jego wewnętrzne zamieszanie i stanowi kluczowe dowody jego winy. Jego próby kontrolowania sytuacji i ucieczki od uderzenia gry służą jedynie do dalszego ujawnienia jego winy.
Ta reakcja jest znacząca, ponieważ służy jako punkt zwrotny w sztuce, zestalając podejrzenia Hamleta i przygotowuje scenę do dalszej konfrontacji.