Jakie są paradoksy gry The Crucible?

* Paradoks winy i niewinności: Wiele postaci w Tyglu jest schwytanych w sieć poczucia winy i niewinności. Mogą być niewinni w związku z przestępstwami, o które są oskarżani, ale mogą też czuć się winni, ponieważ w przeszłości zrobili coś złego. Na przykład Abigail Williams nie jest winna bycia czarownicą, ale czuje się winna, ponieważ skłamała na temat innych ludzi.

* Paradoks władzy i bezsilności: Bohaterowie Tygla nieustannie walczą o władzę. Niektórzy, jak Abigail Williams, wykorzystują swoją władzę do znęcania się i manipulowania innymi. Inni, jak John Proctor, wykorzystują swoją moc, aby chronić niewinnych. Jednak nawet najpotężniejsi ludzie w sztuce są ostatecznie bezsilni wobec sił masowej histerii.

* Paradoks dobra i zła: „The Crucible” to sztuka o dobru i złu. Spektakl nie ukazuje jednak prostej dychotomii dobra i zła. Zamiast tego pokazuje, jak dobro i zło mogą współistnieć w tej samej osobie. Na przykład Abigail Williams jest zarówno ofiarą, jak i sprawcą zła. Jest ofiarą histerii, która ogarnia Salem, ale wykorzystuje ją również na swoją korzyść.

To tylko kilka paradoksów, które przewijają się przez Tygiel. Te paradoksy czynią sztukę zarówno złożoną, jak i fascynującą. Wzywają nas do zastanowienia się nad naturą winy, niewinności, mocy, bezsilności, dobra i zła.