Jednakże w zależności od interpretacji filmu można argumentować, że niektóre aspekty jej charakterystyki mogą podlegać dyskusji. Oto zestawienie:
Możliwe „problemy” z postacią Kristen:
* Brak agencji: Niektórzy widzowie mogą uznać postać Kristen za nieco pasywną. Większość filmu spędza uwięziona w pokoju paniki, polegając na swojej matce i intruzie Burnhamie, aby poradzić sobie z sytuacją. Chociaż jest to zrozumiałe, biorąc pod uwagę jej wiek i okoliczności, może to być postrzegane jako ograniczenie w rozwoju jej charakteru.
* Zmienność emocjonalna: Wahania emocjonalne Kristen mogą być ekstremalne – od strachu i rozpaczy po chwile buntu i zaradności. Choć jest to realistyczne w przypadku dziecka po traumie, niektórzy widzowie mogą uznać to za przesadę.
* Brak siły fizycznej: Fizyczne ograniczenia Kristen są bezpośrednią konsekwencją jej wieku i nacisku, jaki film położył na bezbronność. Można to jednak postrzegać jako ograniczające jej zdolność do aktywnego przyczyniania się do przetrwania siebie i swojej matki.
Z drugiej strony te aspekty można również postrzegać jako mocne strony:
* Realizm: Portret Kristen odzwierciedla kruchość i złożoność emocjonalną dziecka przeżywającego kryzys. Jej reakcje i zmagania można utożsamić z rzeczywistością.
* Reprezentacja symboliczna: Kristen może być postrzegana jako symbol niewinności i bezbronności w obliczu niebezpieczeństwa. Jej bezradność podkreśla kruchość życia i wagę ochrony.
Ogółem postać Kristen w „Pokoju paniki” to fascynujący i wieloaspektowy portret młodej dziewczyny doświadczającej traumy. Chociaż niektórzy widzowie mogą uznać pewne aspekty jej postaci za problematyczne, ostatecznie zależy to od indywidualnej interpretacji.
Warto zaznaczyć, że film skupia się na temacie bezbronności i przetrwania. Brak sprawstwa Kristen, zmienność emocjonalna i ograniczenia fizyczne stanowią część szerszego przesłania filmu o znaczeniu odporności i siły, jaką można znaleźć nawet w najbardziej kruchych istotach.