Nadzieja w miłości Otella:
* Pomimo oskarżeń i rosnącego dystansu Desdemona nadal wierzy w miłość Otella do niej. Ma nadzieję, że w końcu przejrzy manipulacje Iago i uświadomi sobie jej niewinność. Wyraża to przekonanie nawet Emilii:„Mój pan nie jest stworzony do kłamstwa”.
Nadzieja w mocy prawdy:
* Desdemona niezachwianie wierzy w siłę prawdy, która zwycięży. Nie traci nadziei, że jej niewinność zostanie ujawniona i sprawiedliwość stanie się zadość. Widać to wyraźnie w jej oświadczeniu skierowanym do Emilii:„Nie jestem tym, o co mnie podejrzewasz”.
Nadzieja w Bożej Interwencji:
* Choć nie zostało to wyraźnie powiedziane, Desdemona prawdopodobnie wierzy w siłę wyższą i ma nadzieję na boską interwencję, która ją uratuje. Nadzieję tę widać w jej ostatnim przemówieniu, w którym prosi Boga, aby „spojrzał z góry na moją niewinność”.
Jednak nadzieje te zostają ostatecznie rozwiane, gdy Otello, trawiony zazdrością i napędzany kłamstwami Iago, dusi Desdemonę, udowadniając, że nawet najbardziej niewinne i ufne osoby mogą zostać tragicznie skrzywdzone.