* Stan umysłu Hamleta: Hamlet jest w stanie emocjonalnego zamętu, podsycanego żalem, złością i chęcią zemsty na wuju Klaudiuszu. Jest głęboko podejrzliwy wobec wszystkich wokół siebie i ma skłonność do pochopnych działań.
* Obecność Polonii: Polonious, lord szambelan, to postać wścibska i manipulująca. Szpiegował Hamleta, a nawet ukrył się za gobelinem w komnacie Gertrudy, aby podsłuchać rozmowę Hamleta z jego matką.
* Nieporozumienie: Hamlet jest w trakcie gorącej konfrontacji z matką, kiedy za gobelinem słyszy hałas. Zakładając, że to Klaudiusz, wyciąga miecz i wbija go w gobelin, zabijając Poloniousa.
Warto zauważyć, że Hamlet początkowo nie zdaje sobie sprawy, że zabił Poloniousa. Jest zszokowany i przerażony, gdy odkrywa ciało. Nie wyraża jednak wyrzutów sumienia ani poczucia winy, co dodatkowo podsyca w sztuce motyw zemsty i moralnej dwuznaczności.
Śmierć Poloniosa ma daleko idące konsekwencje:
* Pogłębia konflikt Hamleta z Klaudiuszem.
* Podsyca rosnące szaleństwo Ofelii, córki Poloniousa.
* Zwiększa to ogólne poczucie chaosu i tragedii, które przenikają sztukę.
Ostatecznie zabójstwo Poloniosa uwydatnia niszczycielski charakter wściekłości Hamleta i tragiczne konsekwencje jego czynów. Jest to kluczowy moment w sztuce, który przygotowuje grunt pod ostateczny akt zemsty i śmierci.