Proponuje, że dziwne zachowanie Hamleta było wynikiem odrzucenia jego postępów. Następnie Polonius wykorzystuje to jako okazję do szpiegowania na Hamlecie, wierząc, że może manipulować sytuacją na swoją korzyść. Sugeruje wysłanie Ophelii na spotkanie z Hamletem, mając nadzieję, że zobaczy ich interakcję i potwierdzi jego teorię.
Jest to część ogólnej strategii Polonius polegającej na manipulowaniu i kontrolowaniu zarówno Ofelii, jak i Hamleta. Nie dba mu naprawdę o ich dobre samopoczucie, ale raczej postrzega je jako pionki we własnej grze.