Klasyczny bohater tragiczny charakteryzuje się następującymi cechami:
1. Hamartia (Wada):
Bohater posiada tragiczną wadę, która przyczynia się do ich upadku. Może to być arogancja, nadmierna ambicja, duma, lekkomyślność lub błędne dążenie do szlachetnej sprawy.
2. Pycha (nadmierna duma):
Duma i pewność siebie bohatera prowadzą go do przekraczania granic i przeciwstawiania się losowi i zasadom moralnym.
3. Anagnorisis (rozpoznanie):
W pewnym momencie opowieści bohater przechodzi moment samoświadomości i rozpoznaje swój błąd lub konsekwencje swoich działań.
4. Perypeteia (odwrócenie losu):
Bohater doświadcza nagłej zmiany losu, często z wysokiego na niski, z powodu swojej tragicznej wady.
5. Katharsis (oczyszczenie):
Widzowie, będąc świadkami cierpienia i upadku bohatera, odczuwają litość i strach, co prowadzi do katartycznego wyładowania emocji.
Przykłady klasycznych tragicznych bohaterów:
a) Edyp Rex (Król Edyp) autorstwa Sofoklesa: Edyp nieświadomie wypełnia przepowiednię, zabijając ojca i poślubiając matkę. Jego tragiczną wadą jest nadmierna duma i poleganie na swoim intelekcie.
b) Makbet Williama Szekspira: Ambicje i żądza władzy Makbeta doprowadziły go do popełnienia serii aktów przemocy. Jego tragiczną wadą jest niezdolność do kontrolowania swoich pragnień.
c) Hamlet Williama Szekspira: Wewnętrzny konflikt Hamleta i wahanie przed podjęciem działań przyczyniają się do jego tragicznego upadku. Jego tragiczną wadą jest nadmierne myślenie i niezdecydowanie.
We współczesnej literaturze i popkulturze archetyp tragicznego bohatera jest nadal badany i dostosowywany, dodając nowe wymiary i złożoność tej trwałej koncepcji.