Los:
1. Proroctwo: Spektakl rozpoczyna się słynnym prologiem, w którym ukazuje się „para zakochanych w gwiazdach”, których tragiczny los zrządził niebiosa. To proroctwo budzi poczucie nieuchronności i sugeruje, że Romeo i Julia są skazani na tragiczny koniec.
2. Nieporozumienie w komunikacji: Nieporozumienie w komunikacji odgrywa kluczową rolę w rozwijającej się tragedii. Los zdaje się spiskować przeciwko kochankom, sprawiając, że nigdy nie otrzymają oni kluczowych informacji. Gdyby znali prawdziwe okoliczności, ich działania mogłyby być inne.
Przypadek:
1. Piłka: Cała akcja nabiera tempa, gdy Romeo i Julia spotykają się na balu Capuletów. Ich przypadkowe spotkanie jest niezwykłym zbiegiem okoliczności, ponieważ Romeo nigdy nie miał się tam znaleźć. To nieoczekiwane spotkanie rozpala ich namiętną miłość.
2. Aptekarz: Kolejnym przykładem zbiegu okoliczności jest zakup przez Romea trucizny od aptekarza. Moment ich spotkania jest kluczowy, gdyż pozwala Romeoowi zdobyć środki umożliwiające zakończenie jego życia.
Zarówno los, jak i zbieg okoliczności splatają się, aby zaaranżować tragiczne wydarzenia, które mają miejsce. Bohaterowie często nie są świadomi działających sił, przez co ich działania wydają się zbiegiem okoliczności, podczas gdy los nieuchronnie prowadzi ich ku tragicznemu przeznaczeniu.
Ostatecznie Szekspir pozostawia interpretację losu i przypadku widzom. „Romeo i Julia” zachęca do zastanowienia się, w jakim stopniu nasze życie jest zdeterminowane przez przeznaczenie lub kształtowane przez zdarzenia losowe. Tragiczne zakończenie sztuki w przejmujący sposób przypomina o kruchości ludzkiej egzystencji i sile miłości, która ostatecznie przewyższa zarówno los, jak i przypadek.