1. Wady charakteru i pragnienia: Szekspir często portretował postacie ze złożonymi wadami, pragnieniami i motywacjami, które kolidowały z cechami innych postaci lub oczekiwaniami społecznymi. Te wewnętrzne konflikty i rywalizacja dodały głębi interakcjom i podsyciły dramatyczne napięcie.
2. Trójkąty miłosne i zazdrość: Szekspir często włączał do swoich fabuł trójkąty miłosne i zazdrość. Wynikające z tego rywalizacje, nieporozumienia i zdrady stworzyły konflikty emocjonalne, które spotęgowały dramat.
3. Intrygi polityczne i walki o władzę: Dynamika władzy i manewry polityczne były powracającymi tematami w sztukach Szekspira. Walka o władzę, pragnienie ambicji i konsekwencje zdrady dodały warstw konfliktu i napięcia.
4. Zewnętrzne przeszkody i przeciwności losu: Bohaterowie Szekspira często napotykali przeszkody zewnętrzne, takie jak uprzedzenia społeczne, ograniczenia rodzinne czy klęski żywiołowe, które powodowały dodatkowe konflikty wykraczające poza relacje międzyludzkie.
5. Różnice klasowe i hierarchie społeczne: Podziały społeczne, konflikty klasowe i napięcie między różnymi grupami społecznymi zapewniły Szekspirowi kolejną możliwość tworzenia konfliktów i badania problemów społecznych.
6. Fabuła zemsty i cykle przemocy: Zemsta była częstym tematem sztuk Szekspira. Pogoń za zemstą, pragnienie sprawiedliwości i konsekwencje mściwych działań doprowadziły do zawiłych sieci konfliktów i dylematów moralnych.
7. Dylematy moralne i konflikt etyczny: Szekspir często stawiał postacie przed trudnymi wyborami moralnymi, które przeciwstawiały ich osobiste pragnienia oczekiwaniom społecznym lub ich własnym zasadom. Te wewnętrzne zmagania dodały głębi i niuansów konfliktom.
8. Nieporozumienia i nieporozumienia: Szekspir często wykorzystywał nieporozumienia, nieporozumienia i błędną tożsamość, aby wywołać konflikt i napędzać rozwój fabuły.
9. Los, szczęście i szansa: Szekspir badał rolę losu, fortuny i przypadku w sprawach ludzkich, podkreślając, jak okoliczności zewnętrzne mogą powodować konflikty i wpływać na działania bohaterów.
10. Postacie foliowe i kontrastujące cechy: Szekspir zestawiał postacie z przeciwstawnymi cechami i motywacjami, tworząc dramatyczne folie. Ich interakcje uwypukliły różnice, zaostrzyły konflikt i wydobyły ukryte aspekty osobowości każdej postaci.
Umiejętnie włączając te elementy do swoich sztuk, Szekspir stworzył zawiłe i fascynujące konflikty, które angażowały widzów, popychały narrację do przodu i zgłębiały uniwersalne tematy, emocje i ludzkie doświadczenia.